Overwegen juli 2015

Verslag van een Israëlreis 2

In mei maakte ik met anderen een twaalfdaagse rondreis door Israël en Jordanië. Onze tocht bracht ons via Tel Aviv (Joppe) en Haifa (Elia) eerst naar het noorden van Israël, naar de bronnen van de Jordaan.

Via de Golanhoogte op de grens tussen Syrië en Israël reden we weer richting het zuiden. Ter hoogte van het meer van Tiberias staken we de grens over naar Jordanië. Vandaar ging de reis verder zuidwaarts langs de berg Nebo (Mozes), tot in Aqaba aan de Rode Zee, de Jordaanse tweelingstad van Eilat. Hier op het zuidelijkste puntje van Israël  trokken we weer de grens over naar Israël en vandaar weer richting het noorden  via de Dode Zee naar Jeruzalem en Tel Aviv. Onderweg bezochten we bijzondere plaatsen die verbonden zijn met Bijbelse personen en gebeurtenissen. 

Het bergmassief van de Karmel ligt in de buurt van de havenstad Haifa. Op deze berg heeft Elia de strijd aangebonden met de priesters van Baäl en hen laten doden bij de beek Kison.

Bij de plaats Muhraqa, een uitzichtpunt aan de oostkant van het Karmel gebergte ontdekken we zijn standbeeld: de overwinnaar Elia met een slachtoffer onder zijn voeten (1 Koningen 18).De Karmelieten hebben hier een klooster en Elia beschouwen zij als de eerste Karmeliet. Op het dak van het klooster heb je een formidabel uitzicht over het oosten van Israël, de vlakte van Jizreël en het Kisondal. Wat opvalt, maar op de foto niet te zien is, zijn de vele viskwekerijen  die als blauwe lapjes in de lappendeken van het landschap te zien zijn.

Nadat Elia de overmacht van zijn God heeft kunnen laten zien en in zijn overwinningsroes de Baälpriesters heeft laten ombrengen laat koningin Izebel weten dat zij zal zorgen dat Elia de volgende dag gedood zal worden. Dan beseft Elia dat hij door te moorden geen haar beter is dan koning Achab die van God niet wilde weten. Dan vlucht Elia en wil hij sterven. 

Onze toeristische reis ging verder. Verder naar het noorden waar we bij Tel Dan de bronnen van de Jordaan bezochten. Daarna langs de grens van Israël en Syrië over de Golanhoogte weer naar het zuiden. De wegen heetten op dat moment veilig, maar aan het prikkeldraad langs de wegen hingen waarschuwingsbordjes voor de landmijnen die in de woestenij naast de weg lagen. Op de Golanhoogte was ook een mooi uitzicht-punt waar je diep Syrië kon inkijken. Een bizarre en confronterende plaats omdat het er prachtig was maar op de achtergrond hoorde je het schieten van de strijd met IS. De oorlog was even heel dichtbij.

Voorbij het meer van Tiberias gingen we de grens met Jordanië over. We kregen daar een Jordaanse bus, een Jordaanse gids en iemand van de veiligheidspolitie die ons de verdere reis in Jordanië zou vergezellen. In Jordanië is, net als in Israël en omringende landen, ook veel woestijn. In het zuiden van Jordanië zou Mozes 40 jaar met het volk door de woestijn getrokken hebben.De vlakte van het Jordaanse Wadi Rum wordt hiervoor aangewezen. De woestijn is ontzettend vruchtbaar, als er maar water is. Er werd ons verteld dat tegen-woordig ver in de woestijn grote boerderijen zijn waar fruit (meloenen, bananen, dadels) en groente (komkommers, paprika) worden gekweekt. In Israël hebben we onderweg ook veel van die boerderijen gezien. 

Voor mij was het bezoeken van het uitzichtpunt op de  berg Nebo in Jordanië een van de hoogtepunten. We stonden op de plaats waar God aan Mozes vlak voor zijn sterven het beloofde land nog toont. Ik kon mij er nooit een voorstelling van maken hoe het mogelijk is om vanaf een berg het ‘hele’ land Israël te kunnen zien. Maar het is waar. Doordat het Jordaandal zo breed is en bepalend voor de landkaart van Israël heb je vanaf de plaats die we bezochten een enorm wijds uitzicht over ‘heel’ Israël.Bij mooi weer kun je links zo ver kijken dat je een glimp opvangt van het water van de Dode Zee en rechts kun je zover kijken dat je het  water kunt zien van het meer van Tiberias en dan aan alle kanten ook nog de bergen die dit alles omringen. Hier zongen wij Lied 753 dat ineens heel anders klonk en voelde: Er is een land van louter licht ..

Wat mij bij zal blijven van deze reis naar Israël (en Jordanië) is de bijzondere geografie van berg-ketens en grote vlaktes, waardoor je vanaf hoger gelegen plaatsen grote delen van het land Israël kunt overzien. Tijdens mijn eerdere reis waren het vooral bijzondere plaatsen die ik mij herinnerde, nu heb ik veel meer een beeld gekregen van de afstanden en het land als geheel.